068

049

Więcej nie pamiętam, za wszystko szczerze żałuję ;).

Nowy rok z czystym rachunkiem. Nie lubię tego.

040

A, byłam w Gdańsku.

024

Finito. Lato się kończy.

023

Jak zwkle przesypiam historię dziejącą się pod oknem. Tak mam w zwyczaju. Wolę codzienność. Choć potem żałuję. Tak samo jak faktu, że zaspałam na pierwszy dzień w mojej starej Monopolówce. Choć to już nie ta sama szkoła ponoć. Choć... Chodź ze mną?
Byłam na spacerku zatem. Przy okazji oddałam moje 17-50 do naprawy i czuję się niewymownie samotna tylko z 35/2. Niedobrze mi się robi na myśl o zdjęciach w pomieszczeniu.

Znalazłam moje stare mp3. Na fali zatem.

022

021

020

W ciągu zaledwie godzinki na Długiej spotkałam 3 pary. Kondolencje.

Co do ślubniaków, ostatnie wesele. Koniec świata, ciocia Panny Młodej: "Pani Kamilo, ale ja jednak proponuje Park Oliwski, albo klify, Pani nie wie, jakie ładnie zdjęcia wychodzą na klifach, Pani jest z Krakowa. Pani nie wie, naprawdę ładne."

Cudowne. Ale po raz pierwszy trafiła się Panna Młoda, co pierwsze i drugie imię miała identyczne jak ja. To utrudnia pracę.

019

Hmm... Chyba zajechałam 17-50. Damn. Nagle mam tilt-shift za darmo. Problem polega na tym, że nigdy nie wiem gdzie trafi. No, ale jest przecież za darmo.

012

Ostatnio intrygują mnie zabawki. Nigdy nie chciałam dorosnąć. Dziewczynka na zdjęciu chyba się do tego garnie. Moje Lego, książki Disneya, czyli dwa skarby dzieciństwa, wciąż zalegają w podziemiach budynku, z którego właśnie piszę. Ów niewinny okaz wchodzący we wczesną drogę bycia nastolatkiem wyprzedaje swoje zabawki na pchlim targu. Jej nauczycielka przedsiębiorczości byłaby wniebowzięta.
Postaram się zebrać parę kadrów. Właśnie o zabawkach. O tym jak są traktowane przez dzieci. Dzieci są złe.

011

001